Despues de estar con más de un año sin escribir aqui, decidí escribir un poco. Primero para resumir este tiempo en Costa Rica, y describir un poco como ha cambiado mi vida radicalmente. Cuando salí de Chile tenia una vision de mi no muy alentadora, un poco deprimente y bastante conservadora. Nunca pense que podria hablar con gente que no conosco en la calle como si los conociera de toda una vida, ni tocar una puerta de alguno desconocido. Aprendí a no tener miedo a llegar hasta lo imposible y caminar en el cielo. Soportar humillaciones, reirme de la gente y conocer costumbres nuevas, fue el patron de vida que he llevado durante estos meses de servicio a Dios. La seguridad de mi corazón que hasta ese momento habia sido estable, ahora habia comenzado a caminar por otros senderos. Aprendí que el amor no es una equacion matematica, ni que puede ser manejado, que si no hay algo clavado de una manera que se vuelva eterno ese sentimiento es sólo razón. Lamentablemente hice sufrir a quien más queria en ese momento, y tambien sufrí yo. El dolor lo manejé trabajando en lo que debía y tambien pensando en que todo se arreglaria. Pero no fue asi el dolor desaparecio y tambien el amor. Empezé a amar la obra que estaba haciendo y a la gente que estaba enseñando empezé a amar a este país, pequeño y lleno de problemas, al arroz y los frijoles y toda ese tipo de comida. Empezé a olvidar mis origenes, no olvidarlos tal vez. Solo ponerlos en un lugar olvidado en mi corazón. Empeze a sentir distinto y mirar distinto a hablar distinto. Aprendí otro idioma, aprendí que no estoy sólo en un mundo lleno de soledad. El tiempó pasó el amor se torno en trabajo y mi alma busco nuevamente… pero ahora simplemente no puedo… no puedo sentir eso, no puedo, simplemente no puedo.  No  puedo amar como amé antes de  venir aqui.   Conocí cocodrilos, iguanas y monos. Pero aun asi sigo siendo alguien con humanidad. Estaba feliz solo y sigo feliz así pero el tiempo pasa y pronto tengo que volver al mundo real. Y dejar aqui lo que por este tiempo amé, y lo que no pude amar. Este año ha sido intenso no he llorado de dolor, no me he vuelto loco por amor. Todo ha sido perfecto todo ha sido correcto.

Longe mi ne skribis cxi tie, sed nun estas la momento por povi fari tion.  Ekde la lasta-foje mi preparas cxion necesan por mia vojagxo, kaj ankoraux mi estas tre nervoza. Ecx mi estas pli nervoza ol antaux. kiam mi alvenos kosta rikon mi ne povos skribi cxi tie, sed mi reskribos 2 jaroj poste, kiam mi revenos cxi tien al mia kara cxilio.

Do tio cxi nur estas gxis la venonta revido.

gxis.

 

Hace tiempo que no escribo aqui, pero ahora es el momento para hacer eso. Desde la ultima ocacion me preparaba en todo lo necesario para mi viaje, y todavia estoy muy nervioso. Inclusive mucho mas que antes. Cuando llegue a Costa rica no podre escribir aqui, pero volvere a escribir 2 años despues , cuando vuelva aqui a mi querido Chile.

Por lo tanto esto es solo un hasta pronto.

nos vemos.

Pronto estare en costa rica sirviendo al señor. He esperado toda mi vida para este momento y ahora que llego el momento, me siento ansioso y nervioso. Soy de esas personas que pocas veces demuestra y dice lo que siente. Muchas veces escribo cosas tristes estando en un estado de felizidad. Ahora simplemente no puedo. Todos los que alguna vez me conocieron y me conocen… en dos años más estoy de vuelta.